Γράφει η Χρύσα Κοζανιτά

 

Μπορεί εμείς σαν ενήλικες να αναπολούμε την παιδική ηλικία με νοσταλγία, να την θυμόμαστε σαν μια ειδυλλιακή εποχή, ανέμελη, χωρίς σκοτούρες και άγχη, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς. Τα παιδιά νιώθουν άγχος και στρεσάρονται, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, για διάφορους λόγους.

Ειδικά στην σημερινή εποχή, φαίνεται ότι το παιδικό άγχος αυξάνεται, όπως δείχνουν έγκριτες μελέτες. Οι λόγοι που προκαλούν άγχος στο παιδί είναι διάφοροι αλλά αν θέλαμε να τους κατηγοριοποιήσουμε θα λέγαμε ότι επικεντρώνονται γύρω από τρεις βασικούς άξονες: σχολείο (επιδόσεις – σχέσεις με άλλα παιδιά κλπ), μεγάλες αλλαγές (μετακόμιση, διαζύγιο γονέων κλπ), απουσία αξιόπιστων γονέων / ενηλίκων.

Το παιδί μπορεί να βοηθηθεί, αν αντιληφθεί την αιτία του άγχους του και αν με τη βοήθεια ενός ενήλικα με αγάπη και κατανόηση διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεται. Το να πούμε στο παιδί «μην αγχώνεσαι» δεν είναι η ιδανική αντιμετώπιση. Όπως και «μη φοβάσαι». Τέτοιες διατυπώσεις εντείνουν την ανησυχία του παιδιού, επιβεβαιώνουν την υποψία του ότι κάτι δεν πάει καλά και τελικά αυξάνουν την ανασφάλειά του, την αγωνία του, το στρες. Ο ενήλικας το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να καθησυχάσει το παιδί με την ίδια του τη συμπεριφορά, με το παράδειγμά του, με την δική του ηρεμία και διαβεβαίωση ότι θα βρίσκεται πάντα εκεί.

Πολύτιμος βοηθός στην κατανόηση του άγχους και στη διαχείρισή του είναι φυσικά το καλό παιδικό βιβλίο. Δύο βιβλία που κινούνται καθαρά σε αυτήν την κατεύθυνση είναι Το ουφάκι του Αύγουστου Κορτώ και η Καθαρίστρια Χάος της Κατερίνας Κρις. Πρόκειται για βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας Δημοτικού.

Ξεκινώντας με το Ουφάκι, παρατηρούμε ότι ο συγγραφέας καταφέρνει να στήσει μια ιστορία απολύτως αναγνωρίσιμη από το παιδί και έναν ήρωα, που θα μπορούσε να είναι το ίδιο το παιδί – αναγνώστης. Έτσι επιτυγχάνεται αβίαστα η ταύτιση του αναγνώστη με τον οκτάχρονο Μάνο του βιβλίου, ο οποίος έχει πολλά άγχη, δηλαδή πολλά ουφάκια!!! Πολύτιμη βοηθός του στην αντιμετώπισή τους είναι η μαμά του, αλλά υπάρχουν και φορές που η βοήθεια της μαμάς δεν αρκεί.

Ευφάνταστη η σύλληψη του συγγραφέα, ο οποίος διηγείται μια διασκεδαστική ιστορία που στον πυρήνα της περιέχει ένα σημαντικό μήνυμα. Το παιδί - αναγνώστης διαβάζοντας την ιστορία αποκρυπτογραφεί το μήνυμα, χωρίς καν να το αντιλαμβάνεται και έτσι ακριβώς μπορεί να προβάλει τις δικές του ανησυχίες, να ανακαλύψει τις αιτίες τους και, πιθανότατα, να τις διαχειριστεί καλύτερα.

Εντελώς αβίαστα περνάει και το δικό της μήνυμα η συγγραφέας Κατερίνα Κρις, αλλά με πιο ποιητικό ή μεταφορικό λόγο. Η ηρωίδα Έρση έχει μια μανία με την τάξη. Θέλει να έχει τακτοποιημένα τα πάντα:  τα μπράβο των δασκάλων της, τα καλά αλλά και τα καλά λόγια, όλες τις επιτυχίες της αλλά και όλες τις ανησυχίες της, γενικά ό,τι της συμβαίνει καθημερινά! Όσο και να προσπαθεί όμως, ποτέ δεν την ικανοποιεί το αποτέλεσμα, ποτέ δεν καταφέρνει να τα έχει όλα σε τάξη. Ώσπου κάνει την εμφάνισή της η Καθαρίστρια Χάος, για να την βοηθήσει. Και πραγματικά, το μάθημα που θα πάρει η Έρση απ’ αυτήν είναι πολύτιμο.

«Δεν μπορείτε να βάλετε τάξη στο χάος. Η ίδια η ζωή είναι ένα όμορφο χάος. Είναι σαν να θέλετε να τακτοποιήσετε τις νότες μιας μελωδίας, να βάλετε τις ντο με τις ντο, τις λα με τις λα… Εσάς σας φαίνονται ανάκατες ενώ είναι ήδη τακτοποιημένες!» λέει χαρακτηριστικά η Καθαρίστρια Χάος στην Έρση, η οποία αρχικά δυσκολεύεται να δεχτεί την τακτική της καθαρίστριας.

 

     

Η απίθανη εικονογράφηση της ίδιας της συγγραφέα είναι ένας ακόμα παράγοντας που αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη από την πρώτη στιγμή.

Δείτε τα βιβλία:

    

 

Comments powered by CComment